Алпинистички Собир 19-20 Септември 2009 локалитет Плоча.
14.09.2009

 

Во деновите од наредниот викенд во алпинистичкиот локалитет Плоча ќе се одржи алпинистички собир кој ќе биде од едукативно - тренажен карактер. Во продолжение следува преглед на програмата за работа.

 

Програма за работа

 

Тематска содржина.
На собирот ќе се работат три тематски содржини. Тие се:
- Качување по избор;
- Работа со учесниците во алпинистичкото училиште на МАА;
- Критериуми, мерки и постапки за безбедност во алпинизмот;

 

Програма за работа за ден 19 Септември 2009 година
Тема: Работа со учесниците во алпинистичкото училиште.
На 19 Септември ќе се изведува програма за работа во рамките на алпинистичкото училиште на МАА и истата е задолжителна за сите посетители на алпинистичкото училиште.
Работните содржини кои ќе се изведуваат во Сабота се продолжение на активностите од претходните семинари на училиштето, а во текот на наредните денови, раководителот на семинарот Зоран Мајсторски, ќе достави план за работа.

Програма за работа за ден 20 Септември 2009 година
Тема: Критериуми, мерки и постапки за безбедност во алпинизмот
Работните содржини кои ќе се изведуваат на 20 Септември - Недела, се задолжителни за сите членови на МАА. Без учество во овие работни содржини нема да може да се обнови алпинистичкиот назив во наредната година ниту пак да се учествува во акциите организирани од страна на МАА.
Во продолжение следува преглед на работните содржини.

 
Во периодот од 16.30ч до 18ч ќе се одржи состанок на Претседателството на Македонската алпинистичка асоцијација.

Дополнителни информации можат да се добијат:
02/ 3165 540 - канцеларија ФПСМ (Костантин Циривири)
071/ 369 280 - Претседател на МАА
070/ 550 058 - Раководител на семинарот за алпинистичкото училиште (Зоки Мајсторски).

 

Скопје, 14.09.2009 година

Македонска Алпинистичка Асоцијација
Претседател: Костантин Циривири

---

Љубовџии - првенствена насока на Матка.
Август

Доколку текстов добие функција на извештај навистина би било неморално, неетички и срамота башка. Бидејќи, секако сакам да оставам позитивен впечаток сега ке си раскажам како изгледаше отприлика едно возбудливо искачување на првенствена насока, со име исто како насловот - Љубовџии.

Доколку се сеќавате на текстот за насоката именувана по еден амерички писател најверојатно го памтите и делот кога со Круно се исплашивме да влеземе во една пукнатина над првото сидриште. Се сеќавате? Добро е, како и да е, токму таа пукнатина не инспирираше да влеземе во нова првенствена. Првиот пат кога висевме под неа со страв си ветивме дека откога ќе направиме “некое склекче”, ќе исцртаме и нова линија на фотографијата во Фотошоп и ќе ја претставиме како нашата нова првенствена. Минаа неколку (чинам две) непреспиени ноки и во еден здив, олеснително со Круно решивме дека ќе ја качуваме. За да не биде дека не стоиме на зборот утрото кога рано-рано уште во 7 часот бевме под карпата и навистина направивме некое склекче.

Првиот цуг го водев јас, истиот од насоката “Буковски”, а Круно го имаше задоволството да протнува френдови и кова клинови во фамозната пукнатина. Целата пукнатина се протега низ еден доста компактен дел за како бургија те изврти до терасата на нејзиниот завршеток. Колку што беше целата пукнатина и се околу нејзе цврсто толку беа растурени блоковите на терасата. Некако Круно се снајде и направи некое сидриште. Бидејќи Круно ја имаше можноста да ги поставува френдовите и убаво да ги заглави, јас ја имав таа чест да висам на една рака и во најнезгодната торзија за едно човечко тело, да ги вадам истите. Нема да останам рамнодушен и да не се осврнам на моментот кога после многуте френдови Круно почна да кова една кајла со амбиција на декоратор во ликовно студио и надеж да ја покрие цела Матка. Како што отпејуваше клинот така нас ни се растегнуваше се поголема и поголема насмевка на нашите лица се додека почнавме во лицата да наликуваме на булдогот од цртаниот филм со “Том и Џери”. После дознавме дека клинот и не е баш толку цврст колку што мислевме дека е.
Нејсе, од терасата се извиваше уште една пукнатина и нормално јас сакав да ја водам. И ја водев. Иако имаше огромни пропорции пукнатината можев да заглавувам само мали френдчиња, добро и на две места ставив френд четворка, односно петка. За разлика од малите френдови пукнатината примаше големи чокови. Тегнејќи се по пукнатината стигнав на место каде што повторно со издишка на ранета срна и олеснително чувство растегнував насмевка на одѕвонувањето на мојата РИС жилетка. Се поткачив уште малку и направив сидриште на кое што планиравме да качиме и шанк со убава и згодна шанкерка таму горе - бевме жедни и сакавме да и дадеме романтичен шмек на нашата жед. Качивме уште малку и најбрзо што можевме итавме удолу кон останата вода.

Во жештината се вративме дома среќни дека сега ќе може да спиеме на раат без да не измачуваат соништа околу неискачени пукнатини, барем во тој дел, од таа карпа, во овој свет - за другите светови не знаеме какви карпи имаат. Имено нашата насока има оценка 6+, за нејзино искачување поребни си околу 5-6 мали фреnдови - до тројка. Имаме оставено некоколку клинови и абзел-линија. Попладнето мојот другар, а на Круно брат, Аџи, не прошета до Охрид каде што упаднавме ПОЛИЦИСКИ на состанок на алпинистичкиот клуб Апекс. Вечерта ја завршивме пиејќи пиво со алпинистите од Апекс, а утрото го почнавме возејќи се накај дома.

Илија Циривири

П.С. Зошто насоката се вика Љубовџии? Не знам прашајте го Ристе зошто така не вика мене и Круно!

---

Нова насока на Плоча - ROCK PILLAR.
14.08.2009

Скоро секој пат качувајќи некоја насока инстинктивно разгледувам лево идесно каде што има можност јас да качам некоја логична линија од која подоцна би произлегла нова насока, така да по многу качувања на насоката Ракета од левата страна забележав некоја логика за нова линија и потајно ја анализирав без некому да му кажам за мојот иден проект. Тајноста ја чував се до моментот кога решив да ја реализирам и да му кажам на мојот млад партнер Гоце Јовановски па заедно да ја поминеме.
Петок 14 август од Радовиш тргнавме со такси до Плоча иако беше 16 часот сепак ние бевме решени да ја качеме нашата линија. Под карпата набрзина ја подготвивме опремата која се состоеше од 7 клинови, 6 френда, 4 мали и 3 големи чокови, 6 гуртни, 5 комплети и останата лична опрема.
Часот беше точно 17 кога влегов да качувам, како почнав да ги искачувам првите движење полека доаѓав до местата што отприлика ми беа забележани каде да ги поставам осигурителните точки, но кога доаѓав до нив увидував дека не се најпрактични и небезбедни поради ронливост. Првата пукнатина која ми беше планирана за големиот френд многу ме исплаши поради нестабилноста на блокот кој е со поголема димензија па го поминав од страна за погоре да поставам мало чокче во пукнатина која ветуваше многу повеке.

Тежината на насоката и не беше некоја голема но нестабилните блокови, мовта која ја имаше во изобилие и тревата која беше обрасната на места каде што ми беа потребни да фатам или стапнам мораше отпрвин да ги исчистам или да ископам со шилецот на кладивото. За осигурување добредојдено ми беше и дрвото кое се наогаше мегу искршени блокови. Сидриштето го направив на големото дрво на првата тераса 5 метри во лево од насоката Ракета, должината на цугот беше нешто повеке од 25 метри.
Откако Гоце тргна негова цел беше да извади се што имав оставено по насоката па така и тој полека но сигурно се движеше нагоре без никаков проблем само негова цел беше да ги бутне лабавите камени блокови. Кога беше близу до мене ги осетивме капките од дожд од облаците кои цело време вртеа околу нас, додека Гоце качуваше го следев дождот како доагаше кон нас но за срека не заврна, стаса само на 200 метри воздушна ллинија до нас, а ние го слушавме треперењето на лисјата на дрвата.
Второто јаже нагоре изгледаше многу почисто од треви и беше покомпактно и вистински беше така. Најпрво тргнав кон мал превис кој имаше доста фаќалишта и лесно го поминав. Откако излегов се мислев да одам во лево или во десно но некако во лево ми изгледаше поубаво и поразиграноно само што имаше многу повеке мов која веќе ја игнорирав. Стапка по стапка се качував и рагледував места за осигурување. Пред да излезам на терасата отидов во десно до местото за сидриште кое се наогаше само на неколку метри од сидриштето на Ракетата.

Гоце исто така беше задоволен од квалитетот на карпата и овде си ја знаше функцијата да извади се што имам поставено. Откако дојде до сидриштето ги соблече старо - новите патики за качување кои ни беа донација од Германија со кој пробно качуваше. Од сидриштето го наблудувавме превисот кој не нудеше некоја добра можност и кој не беше баш така лесен.

Прво што беше заковав жилетка повисоко во превисот, полека виснав и се ослободив, видов дека е добро поставена и после заковав уште еден клин кој добро влезе и не се секирав многу зошто знаев дека сигурно ќе го издржи мојот пад. Се мачев и поткачив погоре увидов дека можам да ставам френд во пунатина но не ја видов туку само ја чуствував со врвотите на прстите но подоцна кога со мака дојдов до неа видов дека пуканатината е во V формација кон надвор, веднаш барав нова варијанта. Гоце ми укажа на една пукнатина за држење која беше десно од мене и ме дебалансираше но кога ја видов беше како створена за френд. Го ставив френдот го тестирав се подигнав еднаш и кога го олабавив тој се помрдна и на наредното оптоварување се откачи и летнав надолу, но за срека само околу еден метар. Ме задржа жилетката па поради тоа Гоце ја остави да стои како спомен. Пробав да го качам превисот уште еднаш но овојпат употребив многу сила, погоре дофатив добро факалиште, во лево фатив уште едно но нозете ми лизнаа поради мовта и останав да висам само на раце, но силата не ме напушти и успеав да се задржам се наместив и полека излегов нагоре но на самиот излез на Гоце му викав да не го затегнува јажето, стоев во лоша згрчена положба, а телото почна да ми се тресе. Одеднаш ме фати паника зошто немаше многу можности каде да се фатам, а ако паднев ке беше на тераса под мене и можеше да биде многу лошо.

Полека ги дофакав малите структури на карпите за да добијам добар баланс, а и френдот ми беше во устата кој требаше да го поставам подолу. Челото ми беше облеано со пот но некако се стабилизирав и застанав на стабилно место дишев длабоко и во тој момент станав многу религиозен па прво што си реков беше “Фала ти господе”. Имав широка пукнатина ставив френд но не ми ветуваше многу па заковав и клин. Нагоре се движев задишан и ми требаше многу време за да се стабилизирам но се движев по легнатиот дел од карпата и одев таму каде што посакував за на крај да излезам некаде во највисокиот дел од карпата на висина на крстот кој сега го нема но за потребите на крстот ставивме експанзионен клин и тој ми послужи како точка за сидриштето. Секако додадов и мои точки па така организирав добро сидриште.
Гоце тргна нагоре но имаше проблем. Проба еднаш, се откажа, проба втор пат повторно се откажа, но на третиот пат направи прусик за самоизвлекување и го мина превисот. Ова јаже беше со должина од околу 45 метри. Кога дојде до мене веке беше стемнето. Насоката ја качивме за 2 часа и 45 минути. Слеговме до под карпа ја спремивме опремата и заминавме за Радовиш со авто-стоп.

Зоран Мајсторски
АК Плоча - Радовиш

---

Внимателно со клиновите на RIS.
10.08.2009

Им соопштуваме на сите алпинисти кои имаат кај себе алпинистички клинови од бугарскиот производител RIS, купени (произведени во 2007 година) да бидат особено внимателни при користењето на истите.

Имено, Македонската алпинистичка асоцијација се обрати до лабараторијата на  техничката контрола во Рудници и железарница за да направи споредбена физичка и хемиска анализа на овие клинови во однос на клиновите од Бугарско произиводство кои ги набавувавме во претходните периоди (тие се произведуваа во државен комбинат во Дебелец и видливо се разликуваат од новите клинови).

Анализата покажа дека:

1. Новите клинови се со најмалку двојно помала издржливост на оптеретување во однос на старите клинови;

2. Новите клинови се многу покрти од старите, што значи дека имаат помала можност за повторувани ковања и вадења од карпата, заради опасност од нивно кршење - распукување;

3. Новите клинови се многу помалку резистентни на корозија во однос на претходните.

Со оглед на тоа што во некои насоки веќе се поставени извесен број од овие клинови АПЕЛИРАМЕ до сите алпинисти ДА БИДАТ ОСОБЕНО ВНИМАТЕЛНИ ПРИ КОРИСТЕЊЕТО НА ОВИЕ КЛИНОВИ.

Исто така, МАА во рамките на своите ингеренции, им ЗАБРАНУВА на своите членови  ДА ГИ ОСТАВААТ ОВИЕ КЛИНОВИ ВО УРЕДЕНИТЕ АЛПИНИСТИЧКИ НАСОКИ И ЛОКАЛИТЕТИ, посебно не во локалитетите кои се користат за обука на почетници во алпинизмот.

Се надеваме дека наскоро ќе објавиме проширена стручно техничка анализа за овие клинови.

Причината заради која што се одлучивме за анализа на клиновите беше нивното ‘‘чудно однесување‘‘ при ковање и вадење, како и многу брзото кородирање. На почетокот мислевме дека причината е во тоа што клиновите не се површински заштитени со поцинкување туку само со слој од антикорозивна боја, меѓутоа корозивните промени кои се случуваа кај клиновите, како и брзината на тие промени, укажуваше дека е потребна сериозна и стручна анализа.

Анализата се однесува само на алпинистичките клиновите од RIS кои се произведени во 2007 година, но не и на сите останати нивни производи, иако според резултатите од оваа анализа, препорачуваме да се извршат анализи и на другите производи кои се користат за осигурување (ушки за експанзиони како и  клинови за поставување со лепак).

Во оваа прилика сакаме да се заблагодариме на оделението за Техничка контрола при Рудници и железарница Скопје за извршената анализа која беше направена во вид на спонзорство.

Уште еднаш апелираме за почитување на нормите за безбедност при изведување на алпинистичките искачувања.

 

10 Август 2009 година

Македонска алпинистичка асоцијација
Претседател - Костантин Циривири

---

Искачување на Солунска Глава!
18-19.07.2009

Како секоја недела така и оваа во среда-четврток почнуваме со плановите за претстојниот викенд. Предлогот беше да се оди на Солунска па се откажа за да се оди во Демир Капија и на крај откако сите откажаа јас (Горан) и Боби решивме да одиме на Солунска и ми се исполни желбата која одамна тлееше во мене да ја видам и таа толку зборена Нежилова стена. Тргнавме во 8 часот наутро и после петнаесетина извозени километри се вративме пак во Штип затоа што го заборавив кладивото.  Додека возевме по патот за цело време Боби ми објаснуваше каква е карпата, пристапот до неа абзел линијата и сл. Стасавме во Богомила докупивме уште некои работи од продавницата и се упативме кон рибникот каде и што ја оставивме колата. Откако ја селектиравме опремата и се товаривме со ранци од по петнаесетина килограми во 11 часот тргнавме кон планинарскиот дом Чеплес, а потоа и кон врвот со попатно застанување за да одмориме и да наполниме вода. Во 19 часот стасавме до абзел линијата каде по кратко разгледување на карпата и убавините што ги нуди Солунска ги распакувавме ранците, јадевме и како сонцето заоѓаше така ние се облекувавме во потопла облека и се сместивме во вреќите за спиење.

Утрото станавме во 7 часот, јадевме, селектиравме опрема и одлучивме да ја качуваме насоката Воскресение. Абзелувавме и во 11 часот бевме на почетокот на насоката. Во тој момент времето изгледаше беспрекорно за качување. Првите неколку должини ги качувавме соло заради малата тежина, а и за да добиеме на време, но како тежината се зголемуваше така и облаците почнаа да не убвиткуваат.

Наредните 5 должини ги качувавме со класично осигурување заради поголемата тежина и ронливост на карпата, 2 должини  качувавме во француска наврска и последнте 4 должини со класично осигурување за да на крај во 18 часот излеземе од насоката. За цело време додека качувавме бевме во облаци и видливоста беше околу 40 метри. По малку делуваше депресивно, но сепак облаците не  му дозволуваа на сонцето  да допре до нас и да ни ствара потешкотии при качувањето. Во насоката оставивме 8 клина со специфична лилакова боја, од кои едниот е на излезот од насоката. За глетката што следуваше од кога излеговме од насоката нема да зборувам затоа што немам зборови да го опишам, но една слика вреди илјада зборови па тие ќе ви раскажат се. Откако се спакувавме во 19 часот тргнавме надолу и во 22:30 бевме во Богомила каде го пиевме заслуженото пивце кое на крај ме успа и зад воланот седна Боби кој полека но сигурно не извози до Штип.

Горан Самоников
АК - Астрајон - ШТИП

Линк до галеријата

---

Фото и видео изложба МАКЕДОНСКИОТ АЛПИНИЗАМ - Охрид, 9 Август 2009 година

На 9 Август 2009 година во раните вечерни часови на локалитетот Канео во Охрид ќе се одржи изложба на фотографии и видео материјал од алпинистички искачувања на македонските алпинисти.

Автор на фотографиите кои ќе бидат изложени во поставката е македонскиот алпинист и реномиран фотограф Александар Дончев (Аце од Струмица). Фотографиите се направени за време на минатогодишната алпинистичка акција во Алпи -те, а ќе бидат изложени во постер формат.

Изложбата ќе биде продажна при што сите собрани средства ќе бидат наменети за развој на македонскиот алпинизам.

Покрај тоа ќе бидат прикажани и видео материјали од искачувања на македонските алпинисти низ домашните и странските алпинистички локалитети.
Во рамките на настанот предвидена е и еден вид јавна дебата на тема ‘‘Македонскиот алпинизам‘‘, каде што македонските алпинисти ќе одговараат на прашања од присутните гледачи и новинарите.

Организатори на изложбата се Алпинистичкиот Клуб ‘‘Апекс‘‘ од Охрид и Македонската алпинистичка асоцијација, во соработка и под покровителство на Црвен Крст - Охрид. Изложбата ќе ја отвори градоначалникот на Охрид, Господинот Александар Петрески.

Дополнителни информации за целиот настан ќе бидат објавени на веб страните на Македонската алпинистичка асоцијација и алпинистичките клубови, а заинтересираните ќе можат да се обратат во МАА или во Алпинистичкиот клуб ‘‘Апекс‘‘ од Охрид (Антонио Додевски 071/ 342 248).

Заради одржување на оваа јавна презентација се одложува алпинистичкиот собир кој беше планиран во истиот термин во локалитетот Плоча.

Ги покануваме сите алпинисти, планинари и љубители на планинарските спортови да присуствуваат на овој по многу што важен настан за алпинизмот.

Исто така, ги потсетуваме сите заинтересирани за качување, дека викендот може да се искористи за качување низ локалитетите околу Охрид или за качување на Галичица.
Воедно напоменуваме да се обрне особено внимание на безбедноста при качувањето заради високите температури и потсетуваме за строго придржување до процедурите за безбедно качување на карпа.

Се гледаме во Охрид!

Костантин Циривири,
Претседател на Македонската Алпинистичка Асоцијација

---

 

Алпинистички собир на Плоча
СОСТАНОК НА ПРЕТСЕДАТЕЛСТВОТО НА МАА

На 11 Јули, Сабота, со почеток во 18 часот се одржа состанок на Претседателството на МАА. Состанокот се реализираше според следниот дневен ред:

1. Усвојување на платформа за надградување на постоечките безбедносни мерки во алпинизмот.

2. План за спроведување на кадровските активности во наредниот четиримесечен период.

3. План за уредување на алпинистичките локалитети до крајот на годината.

4. Усвојување на концепт за изработка на ‘‘Правилник за спасување на карпа и непристапни терени‘‘.

5. План за републички алпинистички акции во периодот на престојното лето и есен.

6. Разно.

1. Усвојување на платформа за надградување на постоечките безбедносни мерки во алпинизмот.

Несреќата во алпинистичкиот локалитет Матка што се случи на 4 Јули 2009 година наметнува потреба од ревидирање на мерките за безбедност кои моментално се применуваат во алпинизмот, независно од тоа што станува збор за несреќа во друг спорт.

Заради специфичноста на условите кои владеат во алпинизмот и воопшто во сите планинарски спортови кај нас, МАА завзема став дека е неопходно проширување на мерките за безбедност при изведување на алпинистичките активности. Дел од тие мерки, уште во текот на минатата седмица беа испратени во форма на допис од страна на Претседателот на МАА до алпинистичките клубови, а дел ќе бидат дополнително доработени на наредниот алпинистички собир, чија што тематска содржина ќе биде посветена на безбедноста при изведување на алпинистичките искачувања и тренинзите.

Новите безбедносни мерки се задолжителни за сите членови на МАА и тие ќе се спроведуваат преку клубовите. За нивното спроведување одговорни се раководителите на клубовите.

2. План за спроведување на кадровските активности во наредниот четиримесечен период.

Во наредниот период нема да се работи на анимирање ново членство. Причините се повеќекратни.

Прво, несреќата на Матка и медиумските активности кои ја проследија истата, ја намали атрактивноста на алпинизмот, посебно за младата популација која што е најинтересната категорија на почетници во алпинизмот, и кон кои што треба да биде насочена секоја стратегија за омасовување на алпинизмот.

Второ, кадровскиот капацитет со кој што моментално располага МАА наметнува потреба од рационално искористување на човечките ресурси, а за обезбедување одржлив развој во алпинизмот во овој момент приоритет треба да се стави на напредните почетници во алпинизмот и на кандидатите за инструктори.

Трето, состојбата со последната генерација напредни почетници, чие што ‘‘созревање‘‘ се одолжува, наметнува потреба од превземање енергични мерки за завршување на најважната етапа од едукацијата на овие алпинисти, а тоа е достигнување на алпинистикото ниво за називот Алпинист.

Четврто, заради повеќегодишно спроведување на стратегии за работа со апсолутни почетници во алпинизмот, се занемари доедукацијата на кандидатите за инструктори, а без квалитетен инструкторски кадар нема перспектива во алпинизмот.

Во контекст на реализација на стратегијата за кадрвоско работење во наредниот период, карактерот на планираните акции ќе биде во функција на кадровскиот план.

3. План за уредување на алпинистичките локалитети до крајот на годината.

До крајот на оваа година ќе бидат спроведени акции за уредување на следниве локалитети:

- Солунска Глава, каде што покрај абзел линијата и опремената насока покрај неа, ќе треба да се опремат, со алпинистички клинови, уште две до три насоки кои се наоѓаат во близина на абзел линијата. Исто така, ќе се направи анализа на состојбата во Централниот кулоар - насоката ‘‘Четири Алпинисти‘‘, со цел таа да се доопреми и да биде обезбедна, се разбира според стандардите за алпинистички качувања во насоки и карпи од таков карактер.

- Демир Капија, да се доопремат насоките кои се наоѓаат во десно од ‘‘Славкова‘‘, вклучувајки ја и ‘‘Славкова‘‘, како и да се средат неколку насоки во делот помеѓу тунелите (десно од патот).

- Матка, состојбата на Матка е најзагрижувачка бидејки таму се изведуваат качувања со најголема честота, а состојбата со среденост на насоките (замена на клинови, чистење од вегетација и нестабилни делови) е многу лоша.

- Плоча, сигурно најдобро средениот алпинистички и качувачки локалитет кај нас. И покрај тоа што е уреден главно со експанзиони клинови, локалитетот е многу важен за спроведување програми за делови од алпинистичката обука, посебно ако се има во предвид дека тоа е единствен локалитет, барем засега, во источниот дел од Република Македонија. На Плоча треба да се постават уште десетина насоки, две до три долги и петнаесетина кратки.

- Локалитетот над Корита на Галичица, кој според кажувањата на охридските алпинисти дава можности за уредување и на кратки и на долги насоки. Активностите во овој локалитет ќе се спроведуваат во текот на есента.

За активностите кои ќе бидат насочени кон уредувањето на алпинистичките локалитети, комисијата за алпинистички локалитети, предводена од Бобан Стојанов, ќе изработи предлог план за работа кој ќе биде усвоен на наредниот состанок на Претседателството на МАА што треба да се одржи на 25 Јули 2009 во домот Плоча.

4. Усвојување на концепт за изработка на ‘‘Правилник за спасување на карпа и непристапни терени‘‘.

Проширената верзија на концептот за спасување на карпа и непристапни терени ќе биде разгледувана за време на состанокот на МАА на 25 Јули, и во него ќе бидат опфатени критериумите, нормите и процедурите за обука на спасителите, процедурите за изведување спасителни акции, критериумите за превентивно делување, како и предлог законските мерки за конечно ставање ред во делот на спасувањето на карпа и непристапни терени.

5. План за републички алпинистички акции во периодот на престојното лето и есен.

Претходно утврдениот план за алпинистички акции во периодот на летото и есента се става во мирување. Наредниот план за акциите до крајот на годината ќе се направи после спроведување на најмалку два алпинистички собири на Солунска Глава, преку кои што ќе се добие подобар увид во нивото на подготвеност на алпинистите.

Засега во оптек се две варијанти, кадровски акции во Маљовица и Словенија, како и акција за искусни алпинисти во Доломити или Централни Алпи. Конечниот план ќе биде донесен на почетокот на Август, кога ќе имаме подобар увид во нивото на подготвеност на алпинистите, и кога ќе знаеме дали ќе ја добиеме планираната финансиска подршка од АМС (Агенција за млади и спорт на Р.М.).

Од состанокот произлезе заклучок дека треба да се апелира до сите алпинисти за поголема посветеност кон алпинистичкиот тренинг.

6. Разно.

Под оваа точка беше разгледана состојбата со алпинистичкиот дом ‘‘Плоча‘‘ и беше донесена одлука за започнување со акционен план преку кој ќе се овозможи континуирано функционирање на домот во текот на сите денови од седмицата, како и обезбедување постојано присуство на алпинистички инструктор и спасител во локалитетот. Спроведувањето на првичните активности во овој правец ќе започне после наредниот состанок на МАА.

Во алпинистичкиот дом ‘‘Плоча‘‘, на 11 Јули 2009 година

Македонска Алпинистичка Асоцијација

Претседател: Костантин Циривири

---

 

Алпинистички собир ‘‘Плоча 11 - 12 Јули 2009‘‘ - испит за називот ‘‘Помлад Алпинист‘‘

За време на алпинистичкиот собир во локалитетот Плоча се одржа алпинистички испит за називот Помлад Алпинист. Кандидат за полагање беше Александар Спасевски од Битола, кој за испитот беше пријавен како член на Алпинистичкиот Клуб ‘‘Плоча‘‘ (поранешна АС ‘‘Бел Камен‘‘) од Радовиш.

Како и при секоја стандардна процедура за полагање алпинистички испит и овој пат беше спроведен практичен и теоретски дел. Испитната комисија ја сочинуваа Костантин Циривири - Инструктор Алпинистички Водач, Зоран Мајторски - Алпинист (кандидат за Инструктор) и Бобан Стојанов - Алпинист (кандидат за Инструктор).

Александар Спасевски беше носител на називот ‘‘Алпинист Курсист‘‘ со кој се има стекнато во 2005 година, а во Ноември 2006 година го положи практичниот дел од испитот за ‘‘Помлад Алпинист‘‘, но заради големото временско растојание во однос на претходното полагање, испитот мораше да се повтори со сите содржини како во практичниот дел така и во теоретскиот дел. Аце - Мајка (по прекар) успешно го положи испитот и се стекна со правото за користење на алпинистичкиот назив ‘‘Помлад Алпинист‘‘ (називот бидејки алудира на возраста на кандидатот или носителот не е баш нај соодветен но се надеваме дека во иднина ќе најдеме соодветна замена за називот).

Дополнителни информации за испитот, како и увид во испитниот извештај можете да видите овде.

Костантин Циривири
Претседател на Македонската Алпинистичка Асоцијација

---

Текст испратен до редакцијата на Дневник по повод написот за алпинизмот.
07.07.2009

Почитувани,

Повод за нашето обраќање е текстот под наслов ‘‘Алпинизмот небезбеден спорт во Македонија‘‘ објавен во весникот Дневник од 7.07.2009 година зад кои како автор стои новинарот Жанета Здравковска.

Со оглед на тоа што во текстот се изнесени повеќе невистини со кои не само што се крши принципот за објективно информирање на јавноста, туку се нарушува и угледот на повеќе спортови во Република Македонија зад кои што стојат организирани институции, Македонската алпинистичка асоцијација е принудена да реагира со демантирање на неточните податоци во написот.

Ќе почнеме од несреќата на Матка што се случи на 4 Јули 2009 година.

Несреќата на Матка е голема трагедија што не засега сите нас како спортисти и луѓе, и ние жалиме што сме принудени да го реактуелизираме настанот со нашето обраќање до медиумите, меѓутоа во интерес на вистината сметаме дека сме должни да дадеме неколку појасненија.

Најпрво мора да се напомене дека несреќата се случи на спортско качувачки терен (спортско качувачка насока), а не на алпинистички терен (алпинистичка насока).

Настраданата девојка, починатата Елена Костовска беше врвен спортист, но не во алпинизмот туку во спортско качување.

Спортското качување слично како и алпинизмот се одвива на карпа, меѓутоа по многу што се разликува од алпинизмот.

Секој просечно упатен новинар во спортот ги разликува овие поими, а тие што не се упатени, се обраќаат кај релевантни институции за да добијат објаснение, а во овој случај тоа се Македонската спортско качувачка асоцијација (за несреќата) и Македонската алпинистичка асоцијација (за македонскиот алпинизам).

Понатаму, во текстот се наведува дека Македонија не е подготвена за некои спортови на отворено, меѓу кои се споменува и алпинизмот.

Просторот во едно дневно гласило е премал за да се даде објаснение за тоа дали и колку Македонија е подготвена за практикување и развивање на алпинизмот, и суштината на нашиот допис не е да се даваат појасненија на оваа тема, туку само сакаме да го замолиме авторот на текстот да се запознае со историјата на македонскиот алпинизам и нашите достигнувања, па дури потоа да донесе заклучок дали еволуцијата на македонскиот алпинизам и достигнувањата се резултат на индивидуални ентузијастички активности или резултат на организирано и институционално делување.

Исто така, во текстот е изнесено и еднo крајно невистинито и според нас, не баш наивно тврдење, дека македонските алпинисти доколку сакаат да се обучуваат треба да одат во соседна Бугарија или во алпските земји.

Еден од најважните сегменти во институционалното делување на Македонската алпинистичка асоцијација е образованието, за чиешто квалитетно реализирање асоцијацијата има формирано посебен оддел - Училиште за алпинизам, кое успешно функционира и обучува квалитетни кадри со години наназад, спроведувајки ги најсовремените образовни програми во алпинизмот. Во нашите намери за квалитетна едукација на алпинистите, секогаш кога имаме финансиски и организациски можности, испраќаме алпинисти на доусовршување во странство, меѓутоа не само во споменатите земји, туку насекаде низ светот каде што постои квалитетен алпинизам.

Како извор на вашите информации во текстот го наведувате лицето Драган Ристевски, за кого немаме податоци дека е алпинист. За истото лице нема податоци ниту во архивата на Македонската алпинистичка асоцијација дека некогаш воопшто бил алпинист, а уште помалку дека е искусен алпинист. Крајно непрофесионално е да се изнесуваат податоци со сериозна тежина без претходно да се проверат.

За крај, би го замолиле авторот на текстот, за во иднина кога ќе сака да напише нешто на оваа тема, за алпинизмот, слободно да се обрати кај единствената релевантна институција во Република Македонија под чија што надлежност е македонскиот алпинизам - Македонската алпинистичка асоцијација. Тука ќе ги добиете сите потребни податоци за да делувате професионално и издржано, во интерес на објективното информирање на јавноста, кое што веруваме, преставува основен императив на секој новинар.

Костантин Циривири,
Претседател на Македонската алпинистичка асоцијација
Тел: 071/ 369 280; 02/ 3165 540
e-mail: kciriviri@hotmail.com